Hoi! Mijn naam is Michelle Swaneveld. Ik ben achttien jaar oud en volg de opleiding Onderwijsassistent op het Da Vinci College in Gorinchem. Ik zit nu in mijn tweede leerjaar van de opleiding. De opleiding zelf vind ik ontzettend leuk om te doen. Het is heel leerzaam en uitdagend. Ik kan jullie zoveel gaan vertellen over de opleiding, maar ik wil jullie graag meenemen in iets anders leuks. Namelijk: mijn hobby. Door de opleiding heb ik ontdekt dat schrijven iets is wat ik heel erg leuk vind om te doen. Bij het vak Beeldende vorming heb ik mijn creatieve kanten leren kennen.

Doordat er een lockdown kwam in maart vorig jaar, had ik een heel erg benauwd gevoel. Ik kon mijn gevoelens niet goed kwijt. Ik ben deze gaan opschrijven in gedichten, omdat ik merkte door de lessen Beeldende vorming dat schrijven iets was om deze emoties een plek te kunnen geven. Dit ontdekte ik, omdat we met de klas bij Beeldende vorming bezig waren om werkstukken te maken waarbij ook verhalen met diepgang moesten zitten. Ik heb voor alle werkstukken een verhaal geschreven en bij één daarvan kreeg ik daarop als feedback: “Prachtig! Je hebt echt een talent voor taal en beeld! Moet je iets mee doen!” Ik dacht voor de allereerste keer: “Ja, misschien moet ik daar wel iets mee”. Uiteindelijk heb ik de geschreven gedichten tijdens de lockdown gebruikt in mijn eindwerkstuk. Ik heb namelijk bij veel van mijn gedichten een illustratie gemaakt en deze tot een boek gebundeld. Dat was best een succes, bleek uit verschillende reacties. Daarna ben ik doorgegaan met schrijven en heb ik met behulp van mijn docente zelf een boek geschreven. Voornamelijk nog voor eigen gebruik. Maar wie weet, misschien geef ik het boek ooit wel uit. Hierna ben ik veel bezig geweest met het schrijven van kinderverhalen. Ik heb twee karakters bedacht, vergelijkbaar met Jip en Janneke. Het is ontzettend leuk om in de fantasie van twee kinderen te verdwalen en op te schrijven wat ze beleven. Het mooie hieraan is, dat ik het met mijn opleiding heb kunnen combineren. Op mijn stage heb ik deze kinderverhalen kunnen voorlezen, wat leuke reacties vanuit de kinderen heeft opgeleverd. En mij aan het denken heeft gezet om dit boek ooit uit te gaan geven.  

Naast dat ik veel schrijf, vind ik zowat alles op creatief gebied leuk om te doen. Vooral tekenen met pastelkrijt, omdat dat materiaal ruimte geeft om te experimenteren. Ik heb een serie gemaakt van vier tekeningen op A3 formaat, bestaande uit een spelende hond vanuit vier verschillende perspectieven. Hierbij heb ik een gedichtje vanuit die spelende hond geschreven. Met deze serie tekeningen en het bijpassende gedicht wil ik graag mijn verhaal afsluiten.  

Wil je met me spelen?
Even samen, niet alleen.  
Jij gooit, ik ren.
Ik breng hem terug, jij gooit opnieuw.  

Ik pak hem beet, jij pakt hem vast.
Ik trek zo hard als ik maar kan.  
Jij trekt zo hard als jij echt kunt.  

Ik win.
Kijk mij eens!
Ik heb hem beet.  
Nog een keer?

Wil je met me spelen?  
Even samen, niet alleen.
Jij gooit, ik ren.
En dan spelen we net zolang, als de dag duren kan.  

Michelle Swaneveld
Opleiding: Onderwijsassistent