Mijn naam is Stefan den Boef. Ik ben 17 jaar en ik woon in Hardinxveld-Giessendam. Momenteel volg ik de opleiding tot onderwijsassistent. Dit is mijn eerste jaar, en ik verheug me op de komende jaren.

Natuurlijk is de tijd waarin we leven heel apart, niet alleen voor mij, maar voor iedereen. Het lijkt alsof ons dagelijks leven opeens ophoudt. Lege winkelstraten, mensen die boodschappen hamsteren, en mensen die op straat lopen met mondkapjes. Ook zijn de scholen gestopt. Mijn school, maar ook de school waarop ik stage liep.

En dan vraag je je af: wat nu? Ik ben niet iemand die bij de pakken neer gaat zitten. Er moest dus iets gebeuren. Na een tijdje kwamen twee klasgenoten met het idee om bijvoorbeeld familie leden te helpen met school gerelateerde activiteiten. Dit vond ik een goed idee, en hier was ik zelf nog niet opgekomen. Het idee was er, nu nog de voorbereiding en uitvoering.

Nu wist ik toevallig dat Facebook een goed platform is om dit soort oproepen te plaatsen. Ik plaatste een oproep op Facebook waarin ik vertelde dat ik op zoek ben naar leerlingen die thuis-onderwijs nodig hebben. Voor mij was het vooral belangrijk dat de ouders met vitale beroepen, zoals artsen als eerst geholpen zouden worden.

De oproep wierp zijn vruchten af. Ondertussen is hij 80 keer gedeeld, zelfs in Drenthe. Ook heb ik mijn vriendenkring ingeschakeld op Instagram om het bericht de wereld in te helpen. Na een tijdje had het een bereik van 600 mensen, verdeeld over heel Zuid-Holland.

Twee uur na de oproep kwamen er al reacties binnen. Ouders die soms met hun handen in het haar zaten met bijvoorbeeld rekenen. Ook reacties van bijvoorbeeld jeugdclubs, of thuis scholen van docenten zelf. Ondertussen geef ik sommige ouders ook al tips door over hoe ze reken sommetjes het beste kunnen uitleggen. Soms begrijpen zelfs de ouders het na de uitleg.

Ik heb de ouders dus gevraagd wat lesmateriaal uit de schoolboeken te sturen van het kind. Hierdoor kan ik me voorbereiden, of alvast dingen verzinnen voor leerlingen met ADHD: een spannend verhaaltje misschien om het beter te begrijpen.

Stefan den Boef