Speciaal voor

26 januari 2007: Post uit Varna

Hallo, even een berichtje van ons. Alles gaat goed hier. We hebben nog wel wat problemen met het appartement, maar dat komt wel goed. De verwarming staat 's nachts namelijk vol aan, dus 't was keiwarm vannacht. We hadden beter onze zomerpyama's mee kunnen nemen. En de wc liep door dus heel de vloer was nat. Beetje jammer maar er word aan gewerkt. We hebben trouwens zelf al een waterkoker gekocht, want die konden ze niet aan ons geven.
En vandaag hebben we een koelkastje gehad dus dat is allemaal goed!

De mevrouw van de universiteit is erg aardig en behulpzaam. Ook de student Ivo die aan ons is gekoppeld, is erg aardig. We zijn vandaag al even in Varna geweest. Het is een mooie stad. Vooral de zee vinden we prachtig! Morgen gaan we naar Karin Dom.

We gaan volgende week nog geen stage lopen maar de week daarop. Volgende week hebben we een soort van meeloopweek op de universiteit.  Daarna kunnen we nog een keer op vrijdag meedraaien, maar dat is net wat we zelf willen. Dat we een week meelopen is volgens mij, als ik het goed begrepen heb, omdat de studenten nu in het eerste semester zitten en dat loopt eind januari af. Het volgende begint pas begin maart.

Dit was het wel zo'n beetje.
Groetjes van Maaike en Lonneke uit een warm en mooi Varna  (minstens 15 graden)

Hallo luitjes!
We zijn al weer op de helft van ons Bulgarije avontuur! Dus tijd voor een tweede berichtje op de site! We hebben inmiddels al weer heel veel beleefd.

Week 1
We hebben eerst maar is een dagje gerust van onze zware reis. Ook hebben we een bezoek gebracht aan onze stage in Karin Dom. Ook hebben we Varna stad bezocht en gelijk een waterkoker aangeschaft want dan kunnen we tenminste een kopje thee zetten en een eitje koken.

Week 2
Deze week hebben we twee dagen mee gelopen op de universiteit. De lessen hier zijn heel erg lang maar wel leuk. Het leek een beetje op onze reflectielessen. We hebben met deze lessen veel mee kunnen doen. De studenten waren heel erg vriendelijk en probeerde in hun beste engels alles voor ons te vertalen. Wat ons de eerste dag gelijk al opviel is dat de studenten hier veel ouder zijn. De gemiddelde leeftijd ligt rond de dertig. Dit komt omdat er sinds een aantal jaren een nieuwe wet is die zegt dat iedereen een diploma moet hebben. Dus ook de mensen die al twintig jaar in hetzelfde vak zitten en er al van alles vanaf weten moeten terug naar school.
De rest van de dagen zijn we bij Karin Dom gaan werken. Onze eerste dagen op Karin Dom was wel een beetje wennen, ongeveer vijf mensen spreken Engels.

Week 3
Deze week hebben we gewerkt bij een organisatie die werkt met prostituees en met mensen die slachtoffer zijn van geweld. De eerste dag kregen we heel veel informatie over het werk met prostituees. Dag twee zijn we mee geweest op ‘out reach’. Out reach houdt in dat je met zijn tweeën, een man en een vrouw, de prostituees op gaat zoeken en ze voorlicht over het gevaar van aids. Ook maken ze een praatje met de prostituees en geven ze de vrouwen een folder en condooms. In de folder staat uitgelegd wat het gevaar van aids is en hoe je het kunt voorkomen. Ook staat er in de folder een tijd en een plaats genoemd dat ze zich kunnen laten testen op aids. Ook als de vrouwen andere klachten hebben is er op dat tijdstip een dokter aanwezig. Alles is gratis. Wij zijn een dagje mee geweest op out reach. Het was een erg indrukwekkende en leerzame dag. Het was echt heel gaaf en ook was het erg boeiend om de vrouwen te spreken. De vrouwen vertelden heel open als je vroeg waarom ze in dit beroep terecht zijn gekomen. Veel van de vrouwen hebben geen opleiding en om hun gezin te kunnen onderhouden is dit de enige manier om voldoende geld te kunnen verdienen. Na deze dag zijn we anders tegen prostituees aan gaan kijken, het zijn hier vrouwen die alles maar dan ook echt alles over hebben voor hun familie. (Voor meer informatie over deze bijzondere dag kijk op onze sites!)

Ze hadden ons gevraagd om een presentatie te geven over hoe het werk met prostituees in Nederland gaat. We hebben op school alles opgezocht en in een Powerpoint gezet. We vonden het erg interessant om het op te zoeken. In Nederland is er betere bescherming voor de vrouwen, we hebben er speciale tippelzones waar strenge bewaking is. Ze vonden onze presentatie erg interessant.
We hebben ook een presentatie over geweld bijgewoond. In een lekker warm lokaal en op het laatst met ‘pain in the ass’ hebben we naar deze presentatie zitten luisteren. Gelukkig hadden we onze gezellige vertaler Robert bij ons. Hij vertaalde alles erg goed. Het was de mooiste Bulgaarse jongen die we tot nu toe hebben gezien!! Het is nog niet eens een echte want oorspronkelijk komt hij uit Macedonië.

Week 4
Deze week gingen we een kijkje nemen in het babyhuis in een wijk buiten de stad. Het is een erg groot huis voor baby’s, peuters en kleuters. Ze worden opgevangen en opgevoed in klasjes met leeftijdsgenoten. Zo’n klasje bestaat uit maximaal tien kindjes. De meeste kindjes worden ter adoptie afgestaan maar ook zijn er kindjes die er tijdelijk wonen, omdat hun ouders gevangen zitten, of ziek zijn, of voor wat voor reden dan ook tijdelijk niet voor hun kindje kunnen zorgen. Op een afdeling wonen kinderen die een verstandelijke en sommige een meervoudige beperking hebben. Het was moeilijk om deze afdeling te zien omdat sommige kinderen niks kunnen en erg gehandicapt zijn. Zo lag er een kindje met een heel groot waterhoofd, echt groot.

We hebben drie dagen op drie verschillende groepen gewerkt. De eerste dag hebben we met peuters gewerkt. Het was een drukke groep maar wel erg leuk. Wat ons de eerste dag al op viel, is dat ze hier niet zo consequent zijn met straf geven. Wij deden dat wel maar door de taal was het moeilijk om het kind duidelijk te maken waarom we hem/haar straf gaven.

De tweede dag was om een groep met kindjes in de leeftijd van een en twee jaar. De kinderen zaten op de medisch afdeling. Dit houdt in dat sommige kinderen binnenkort ergens aan geopereerd zullen worden of aan het revalideren zijn. Ook hebben we nog even de baby’s bezocht. We hadden ieder onze eigen baby. Echt zo schattig! We hadden ze zo mee willen nemen! Lonneke had haar baby’ tje nog een flesje gegeven. Toen moesten ze alweer gaan slapen. Elke dag hielpen we met het eten geven van de kleintjes. Na het eten geven gingen de kindjes slapen, in een hele lichte kamer zonder gordijnen.

Onze laatste dag was op een groep met kinderen in de leeftijd van twee en drie jaar. Het was een leuke groep alleen wel met twee hele irritante ventjes. Ze sloegen veel en ze luisterden ook niet als we ze apart van de groep zetten. En ze lachten ons midden in ons gezicht uit. Het hielp wel toen we het speelgoed afpakten, maar toen ging het ene jongetje zo hard gillen dat we het toch maar terug hebben gegeven. De begeleidster had het misschien wel door maar ze heeft ons er niet echt mee geholpen. Dat was erg jammer.

Week 5
Deze week hadden we een organisatie die drugsverslaafden aan schone naalden en spuiten helpt, op het programma staan. Er waren veel mensen binnen de organisatie ziek dus een week stage lopen was niet mogelijk. We gingen eerst kijken in het kantoortje waar de drugsverslaafden schone en nieuwe spullen kunnen halen. Ze kunnen er zo vaak komen halen als ze willen. Ook krijgen ze er wat te eten en te drinken. Alle mensen die spul kwamen halen moeten zich met een unieke code registreren en opschrijven wat ze voor spullen hebben gekregen. Daarna zijn we wezen kijken waar de drugs gespoten wordt. Het was in een soort kelder onder een flat. Toegankelijk voor iedereen, ook voor kleine kinderen dus! Gevaarlijk! De grond lag vol met spuiten, naalden, sigaretten, glas en dopjes om de drugs in klaar te maken. (voor foto’s kijk op www.l0nneke.waarbenjij.nu ).
De tweede ruimte waar drugs gespoten wordt, was in een nieuw gebouw wat half afgebouwd is. Boven in een verlaten koude kamer lagen wat spuiten en naalden. Ook lag er poep, ja mensenpoep, echt smerig.

Ivo gaat het nu zo voor ons regelen dat we nog twee dagen bij deze organisatie mee kunnen lopen en dat we nog twee dagen in het ziekenhuis mee kunnen lopen. Hier kijken we erg naar uit, we vonden het erg interessant.

Dinsdag hadden we een dagje vrij. Die hebben we goed besteed. We zijn naar het dolfinarium geweest. We kregen een mooie show te zien, jammer dat het na 25 minuten al afgelopen was. Daarna zijn we de stad in gegaan om vast wat souvenirs te gaan komen voor onze dierbaren. In een winkeltje kwamen we nog twee Nederlandse jongens tegen. Het duurde even voor we het door hadden maar toen hoorde we dat ze Nederlands waren, dat was lang geleden! De rest van de dagen zijn we wezen werken op Karin Dom. Hier oefenden de kinderen al hard voor martinietski, het feest wat hier op 1 maart wordt gevierd.

Week 6
Nu zitten we in week 6. Deze week hebben we weer bij Karin Dom gewerkt. We leren er veel en het is een leuke stage plaats. Het feest op 1 maart was ook erg leuk. We hebben liedjes gezongen en lekker gegeten. Wil je meer weten kijk dan op  www.maaikeschouten.waarbenjij.nu en op    www.l0nneke.waarbenjij.nu (0= cijfer nul bij Lonneke).

21 maart 2007
We hebben het hier zo naar ons zin! Het werken bevalt ons prima!!! Iedereen wilt ons helpen met de nodige dingetjes, ook zijn ze erg gastvrij. Ik was heel erg blij met mijn vaste leidster op mijn groepje, maar helaas is ze nu weg voor tentamens! We wilden naar Sofia in een weekend, toen bood een gezin ons aan om daar te mogen logeren. We hadden elke week geld opzij gezet voor dat uitstapje. Omdat we nu geen hotel hoefden te betalen, konden we ons skiën veroorloven! Mooi mee genomen hè! We hebben veel natuur gezien, het was echt geweldig! We komen goed uit met het geld, we kopen wel spulletjes zo goedkoop mogelijk, in een goedkopere winkel! Daarom redden we het prima, we houden ook de administratie bij! Ik had de eerste vijf weken de administratie gedaan, Maaike moest dat ook maar leren (is voor haar een leerpunt!) dus deed zij de laatste weken! Het gaat goed zo, als ik het geld bij mij natelde, klopte alles! Ik weet niet of Maaike dat ook doet, maar we redden het!
 
Jammer dat alles zo snel is gegaan hier, we zouden best langer willen blijven! Nu leren we ook allemaal mensen kennen, dus is het leuker! Maar ik zal toch weer blij zijn om weer mijn familie en vrienden te zien! Nog maar twee weken, maar ik heb een super tijd gehad!!!!
 
Groetjes en tot snel alweer,
Lonneke

Folders